Grandeur,
streven naar menselijke grootsheid.
Dit was vanuit verschillende invalshoeken te zien aan de beelden die wij hebben bezocht.
Het eerste beeld waar wij op deze zonnige septemberdag langkwamen, maakt in één oogopslag veel duidelijk. De manier waarop een speld in een aantal keren vergrote versie is geplaatst tussen dik touw aan een boom, roept bijvoorbeeld al vraagtekens op. Bij mij tenminste: waarom zo groot? Waarom steeds herhaald in een bepaalde rij bomen? Deze antwoorden zouden bijna allemaal duidelijk worden na wij deze dag alle beelden van de tentoonstelling Grandeur gezien hadden.
Bij bijna ieder beeld waar wij als groepje van 6 voorbijkwamen, nam één de rol in als verteller. Diegene las dan voor over (de bedoeling van) de kunstenaar. Feitelijk wat nodige achtergrondinformatie dus.
Het volgende beeld:
Dit kunstwerk vind ik erg interessant. Ik kan mij bij dit beeld het achtergrondverhaal dat door ‘onze groepsverteller’ uitgelegd werd, nog goed herinneren. Het is mij goed bijgebleven.
Ik vind het zo interessant omdat het erg sterk een belangrijk verhaal verbeeldt. En het beeld is geplaatst in een perfecte omgeving waardoor het beeld nog eens versterkt word. Je kunt je rustig concentreren op het beeld, alleen heeft de omgeving waarin het geplaatst vormt eigenlijk helemaal geen link met het verhaal van het beeld.
Het volgend werk werd ons al aangekondigd tussen al de bomen in het park Sonsbeek, hiernaast te zien.
Ik wist niet echt wat ik precies verwachten moest van dit beeld, dat ik vanuit de verte al zag.
En dit is dan het kunstwerk van Tomas Saraceno.
Het maakte veel indruk. Mede dankzij dat je er onderdoor kunt lopen. Dan krijg je beelden als op de foto die ik gemaakt heb (hierboven te zien). Ook het materiaalgebruik werkt enorm goed mee, geplaatst in zijn omgeving. Het materiaal, de ballonnen, steekt perfect af tegen de natuurlijke omgeving. Erg mooi.
Om het effect van het thema ‘Grandeur’ te bereiken kon je (‘s weekends dan) zelfs ín -een deel van- de ballonnen lopen. Wat wij erg jammer vonden was dat wij dat niet even mochten ‘meemaken’. Ik denk dat je zo helemáál onder de indruk raakt van dit werk, als dit niet al was gebeurd.
Dit beeld vond ik wel heel frapant. In herhaalde bewegingen draaide dit figuur met een mechanisme om een boomtak heen. Dit was alleen niet achter elkaar door, maar met lange tussenpozen. Daarom kon dit kunstwerk je aandacht trekken door je hopelijk te laten schrikken. Toen ik het verhaal hoorde wat de kunstenaar hierachter over te vertellen had, vond ik dat hij het mooi heeft weergegeven door één figuur met aan beide kanten 2 personen, die voor zijn levensverhaal belangrijk zijn. Afgezien van dit feit, vind ik dat dit beeld verder weinig indruk op mij maakte. Niet zo bijzonder verder.
under constr. (photos)
